Armia Krajowa i my

Polskie podziemie niepodległościowe tworzyły formacje polityczne i zbrojne o różnym profilu ideowym. Tym nie mniej łączył je jeden, nadrzędny cel – niepodległa Polska.

Armia Krajowa była największą i najsilniejszą konspiracyjną organizacją zbrojną w latach okupacji hitlerowskiej w Polsce. Wyłoniła się w lutym 1942 r. ze Związku Walki Zbrojnej (powstałego w 1939r.), w toku scalania się podziemnych organizacji wojskowych. Jej zadaniem miało być przygotowanie powstania zbrojnego, a celem - odbudowa niepodległego państwa polskiego, będącego kontynuacją II Rzeczpospolitej z demokratycznym ustrojem i granicami rozszerzonymi na zachodzie i na północy. AK prowadziła wielotorowe działania, takie jak: wywiad, sabotaż, dywersja propagandowa, likwidacja znaczących przedstawicieli reżimu okupacyjnego, akcje zbrojne (w tym największa - powstanie warszawskie 1944). Według różnych danych, wiosną 1944 r. liczyła ogółem około 250-385 tys. Dowódcami ZWZ-AK byli kolejno generałowie: Kazimierz Sosnkowski (do czerwca 1940), Stefan Rowecki "Grot" (do czerwca 1943), Tadeusz Komorowski "Bór" ( do października 1944), wreszcie Leopold Okulicki "Niedźwiadek" (do stycznia 1945). W początkowym okresie Polski Ludowej członkowie AK byli prześladowani przez władze komunistyczne. Wielu z nich zostało skazanych na karę śmierci.

Wspomnieć należy również, że na terenie powiatu żnińskiego działały oddziały AK w tym Oddział Leśny AK krypt. „Korona”, Oddział „Madaja”, Organizacja Nocnych Kotów dowodzony przez plut. Bogdana Hądzlika. Jego liczebność wynosiła 12 osób a czas działania w okresie wojny: III 1943 – 25 X 1945, a następnie reaktywowany (na skutek represji komunistycznych) w marcu 1946 i działał do 21 września 1946r.

„Trójka” Zespół Szkół Społecznych kultywuje pamięć naszego patrona, jakim jest Armia Krajowa oraz o tych, którzy po zakończeniu wojny byli prześladowani przez reżim komunistyczny, a nazywamy ich dzisiaj Żołnierzami Wyklętymi.

Lech Płażewski